مناقب علوى در آئينه شعر فارسى ( فارسي ) — الصفحة ٣١٣
مرآت حق و مظهر داور ، على على ( ع )
باد صبا كه مشك فشان روحپرور است * دارد حديث ناطقه‌پرور على على
اوّل به نام پاك على غنچه لب گشود * گلزار را نموده معطّر على على
بحر علوم و دُرج حقايق سحاب فضل * فصل الخطاب و صاحب منبر على على
بر خوان حديث لحمك لحمى تو از صحاح * با احمد آن كه بود برابر على على
شير خدا ، امام هدى ، شاه مقتدى * داماد و هم وصى پيمبر على على
بيت اللّه است كعبه ز ميلادش از شرف * در كعبه آن كه زاد ز مادر على على
آن شهسوار قلعه‌گشا مير صف‌شكن * دلدل سوار و خواجهء قنبر على على
آن يكّه تاز روز احد آفتاب بدر * كشورگشاى و فاتح خيبر على على
مصباح خلد و صاحب تاج كرامت است * و اندر بهشت صاحب افسر على على
روز حساب بشنوى از حلقهء بهشت * نامش چو حلقه آمده بر در على على
ميزان عدل و فاصل يوم الحساب اوست * معيار حق و شافع محشر على على
اى شيعه شاد باش كه باشد به رستخيز * سلطان خلد و ساقى كوثر على على
با آب زر نوشته قلم بر لواى حمد * امروز پادشاه مظفّر على على
مشكل گشاى هر دو جهان شاه لا فتى است * هر مشكلى ازوست ميسّر على على
هر دفترى كه ساخت بر آن كلك « آيتى » * بنوشت بهر زينت دفتر على على « 1 »
( 1 ) . مناقب علوى در شعر فارسى ، صص 96 - 97 ( به نقل از بهارستان ، در تاريخ و تراجم رجال قاينات و قهستان ، تأليف حاج شيخ محمّد حسين آيتى ، تهران ، 1327 ش ) .