مناقب علوى در آئينه شعر فارسى ( فارسي ) — الصفحة ٣٠٩

فرّخ و فرخنده باد

از احد لم يزل و ز صمد لا يزول * حضرت جبريل شد ، رسول نزد رسول

نخست از حق رساند به دو سلام و صلات

پس از سلام و صلات ، باز رساند اين پيام * كه اى امام امم ، كه اى رسول انام

بلغ ما انزل اليك بر خاص و عام * و گرنه بنموده‌اى رسالتى ناتمام

كه حق نگهدار تست از همهء حادثات

اى شه عالى نسب ، وى مه و الا جناب * ز ايزد آورده‌ام چنين به سويت خطاب

كه در بر مرد و زن ، به محضر شيخ و شاب * خيز و على را نماى ز خويش نايب مناب

كه بسته بر دست اوست گشايش مشكلات

على بود آن كه هست دين خدا را نصير * على بود آن كه هست بهر تو يار و ظهير

ندارد از ممكنات هيچ شبيه و نظير * نيست به احكام دين پس از تو چون او خبير

از همه داناتر است بر سنن و واجبات

على است كز بعد تو اشرف و اولاستى * بر همهء كائنات ولىّ والاستى

آن كه به توحيد و شرك فزودى و كاستى * كين وى و مهر او در همه اشياستى

هذا ملح اجاج هذا عذب فرات

همين على بود و بس كه مر ترا يار بود * به روز رزم و نبرد يار و مددكار بود

به كار دينش مدام كوشش بسيار بود * قاتل كفّار گشت ، قامع فجّار بود

به خاك خوارى فكند تن از طغات و عصات