مناقب علوى در آئينه شعر فارسى ( فارسي ) — الصفحة ٢٩٨

مرآت وجه ذات بود مرتضى على ( ع )

در شش جهت عليست پديدار همچو حق * وارسته از جهات بود مرتضى على

خواهى اگر نجات حقيقت ز مُهلِكات * پير ره نجات بود مرتضى على

نور وجود مُنبسط از مَكْمَنِ غُيوب * ظاهر ز ماهيات بود مرتضى على

حب على ( ع ) مهين حَسَنانست در حساب * ماحى سيئآت بود مرتضى على

روز غدير خم خبر آمد به مصطفى ( ص ) * كاول خليفه هات بود مرتضى على

نبود غم ار چه سخت پراگنده خاطرم * چون جامع شتات بود مرتضى على

ما را به وقت نزع و به هنگامهء صِراط * بخشندهء ثُبات بود مرتضى على

شد تشنه لب حسين على كشته اى عجب * خود منبع فرات بود مرتضى على

شمس حقيقت ازلى نور بخش كل * اندر سپهر ذات بود مرتضى على

* * *

به خدا ببين كه به جز على نبود شهى بما سوا * نه به ظاهر و نه به اختفا نه به پستى و نه به اعتلا

على آسمان جلال حق ، على آفتاب جمال حق * على آن كه مُتَّصِف آمده به صفات كبريا

به جز از على نبود شهى كه دم از جمال قدم زند * نه به باطن و نه علانيه نه به سرّ سرّ و نه بر مَلا

ز پى أ لست بربكم به خدا به صبح روز ازل * به جز از على نبدى كه دهد جواب بلى بلى

* * *

ذكر دل بود يا على مَدد * بى حد و عدد يا على مدد

از تو نيك و بد هر چه مىرسد * چون شكر بود يا على مدد

اى طبيب تن اى حبيب دل * اى ز روى تو گل شده خجل

اى ز قامتت سرو مُنْفَعِل * رخ نما و قد يا على مدد

عاشقان همه دردمند تو * تشنهء لب نوشخند تو

هر چه هست هست در كمند تو * آدمى و دَد يا على مدد

دل قلندر است شور بر سرست * بىخود است و مست مست حيدرست

از دم الَست شد على پرست * نعره مىزند يا على مدد

گر عدو شود صد هزار تا * همّت على شاه لا فَتى

نيست در دلم خوف و خشيتى * چه يكى چه صد يا على مدد

حق‌پرست باشد حق نماى شو * هر كجا روى با خداى رو

رو به بتكده از صنم شنو * بانگ يا صَمَد يا على مدد

اى به فكر تو جستجوى دل * اى به ذكر تو گفتگوى دل