مناقب علوى در آئينه شعر فارسى ( فارسي ) — الصفحة ٢٧٠

در نعت قطب اوليا حضرت على بن ابى طالب ( ع )

آنچه بى رنگى كند در سير سى رنگ وجود * رنگ ارژنگى نگردد سنگ آزر داشتن

اى كه خواهى داورى از خطّ داور سر مپيچ * داورى باشد سر اندر خطّ داور داشتن

اى كه از خر داشتن نازى به عزم دار مرگ * گر مسيحى رخت تن بايست بر خر داشتن

پيش اهل درد بهر سرفرازى خوشترست * نالش سر داشتن از بالش پر داشتن

اعتدال دوست را ننگست چشم از عاشقان * زلف چون شمشاد و قدّ چون صنوبر داشتن

بلكه دارد چشم آن كز عشق آن ابروى كج * راستى مانند ابرو پشت چنبر داشتن

كم نگر بر اختران بر آسمان دل برآى * چيست كورى چشم بينايى ز اختر داشتن

اختر توحيد اگر تابيد بر چرخ وجود * اختر از هفت آسمان بايست برتر داشتن

اندر آن كشور كه خورشيد حقيقت طالعست * كار يك ذرّه‌ست صد خورشيد خاور داشتن

نفس اگر لشكر كشد با عقل نفس ديگرست * عقل اگر دارد به سر سوداى لشكر داشتن

در جهان نفس من كردستم اين كار اى پسر * ترك سر كردن سبق گيرد ز مغفر داشتن

نيستت فرزندى اين چار مام و هفت باب * اى برادر خواهى ار قدر سه خواهر داشتن

مىتوانى گر گذشتى زين شش و پنج و چهار * هفت گيسو دار گردونى به چادر داشتن

دل نبندد هر كه بر زلف شئون مرآت جان * مىتواند با رخ جانان برابر داشتن

رسم دلبر داشتن را آزمودم سال‌هاست * بايد از اين آب و از اين خاك دل بر داشتن

كافر عشقست آن كش پيش آن بت روست پاك * از مسلمانى گذشتن عشق كافر داشتن

سرّ آن خط مشوش را كسى داند كه ديد * بايدش مجموع درس عشق از بر داشتن

اى دل ار بر گرد مردان حقيقت بين رسى * ديدهء تحقيق را بايد منوّر داشتن

اى كه چشمت از انانيّت حصارى به نديد * همّتت ايمن نشست از حصن خيبر داشتن

كى توان كندن پى تسخير اين نفس يهود * اين در خيبر مگر بازوى حيدر داشتن

مظهر اسم الهى راز دار عقل كل * آرى آرى اسم را رسمست مظهر داشتن

قصد من زين اسم اعظم حرف و لفظ و صوت نيست * اين مسمّاى معانى را مصوّر داشتن

بل بود اسمى كه مشتقست ز اوصاف قديم * اسم مشتق چيست دانى وصف مصدر داشتن

نيست فرق مظهر از ظاهر به حكم اتّحاد * مىتوان ديدن ولى با رأى انور داشتن

هر كه خواهد ايمنى از فتنهء يأجوج نفس * بايدش عقلى چنو سدّ سكندر داشتن

سدّ اسكندر چه باشد روى داراى وجود * ديدن و آيينهء جان را منوّر داشتن

كيست داراى وجود كامل كافى عليست * كانچه گويم در حقش بايست باور داشتن

سر كه خود را پيش پاى حضرت او داشت خاك * ننگ دارد باللّه از ديهيم قيصر داشتن