مناقب علوى در آئينه شعر فارسى ( فارسي ) — الصفحة ٢٥٦

مرعشى شوشترى ( - )

ز قدرت قضا و قدر با شكوه * ز ميزان قدر تو پا سنگ كوه

گرانى ز حلم تو شد پايدار * وقار از وقار تو صاحب وقار

به درياى حلم تو گوهر شكوه * بود موج درياى حلم تو كوه

تو گر دل دهى اى شه بىهمال * دهد آسمان را زمين خاك مال

ز بس شد ز فيض تو و الا مقام * سزد از سليمان به سلمان سلام

ندارم به توصيف تو دسترس * خدا را رسد وصف آن ذات و بس

كنون عرض احوال بايد نمود * به پيش تو اين نامه بايد گشود

. . .

بيا ساقى حوض كوثر بيا * بده جام كامى به اين بينوا

به جامى كنى گر مرا ارجمند * بسان صراحى شوم سر بلند

چو از جام لطفت شوم فيض ياب * ز گردون ستانم خراج آفتاب

چو فيضت شود يار من چون سحاب * چمن سبز سازم ز موج سراب

گر از فيض رايت شوم كامياب * به هر ذرّه بخشش كنم آفتاب

بيا مرعشى قصّه كوتاه كن * به حرف دعا ساز ختم سخن « 2 »

( 2 ) . همان ، صص 482 - 483 و 485 ( نقل از رسالهء فردوس تأليف سرايندهء ساقى نامه ، تصحيح و تعليق و مقدّمهء مير جلال الدّين حسينى ارموى ( محدّث ) چاپ انجمن آثار ملّى ) .