مناقب علوى در آئينه شعر فارسى ( فارسي ) — الصفحة ٢٣٢

در تهنيت عيد غدير و مدح مولاى متقيان ( ع )

عيد است و بوسه خواهم از آن لعل شكّرين * دانى شگون عيد به نقل است و شكّر است

امروز عيد ملت اسلاميان بود * روز كمالِ دين خداوند داور است

ايّام برقرار به نيروى ملّت است * اسلام استوار به بازوى حيدر است

حبل المتين ، امام مبين ، پيشواى دين * كش قدر و مرتبه از نظر و هم برتر است

استاد كارخانهء صنع خدا ، على * كز صنع او علامتى اين هفت منظر است

اعظم ولى بار خدا شاه لا فتى * آن واجبى كه جامهء امكانش در بر است

عقل نخست ، صادر اول ، ولى حق * كايجاد را به او سمت فعل و مصدر است

جز او ، كه بر خزينهء فيض خدا امين ؟ * جز او ، كه بر مدينهء علم نبى در است ؟

عنوان انّما به ولايش موشّح است * طغراى هل اتى به عطايش مسطّر است

رايش به ده عقول ، امير مدبّر است * حكمش به نه سپهر ، قضاى مقدّر است

گر خطبهء ولايت او بايدت شنيد * بشنو كه حق خطيب وى و عرش منبر است

يا ايها الرسول به ابلاغ جبرئيل * در شأن او ز قول خداوند اكبر است

جشنى است از ولايت او در نه آسمان * ليكن در آستان رضا جشن ديگر است

سلطان طوس بو الحسن آن شمسهء شموس * شاهى كه شمع دودهء موسى بن جعفر است

غَوْث انام ، قبلهء امّت ، امام دين * كاو سوى حق به خلق دليل است و رهبر است

در آستان اقدسش امروز چون بهشت * بزمى پى ولايت جدّش مقرّر است

پيراسته ز عيب ، چو گلزار جنّت است * آراسته به حسن ، چو رخسار دلبر است « 2 »

( 2 ) . ديوان حاج ميرزا محمّد كاظم صبورى ( به نقل از مناقب علوى ، صص 87 - 88 ) .