مناقب علوى در آئينه شعر فارسى ( فارسي ) — الصفحة ٢٣٠

تويى آن حيدر دريا دل گردون مقدار

به جهان نامده يك مرد كه اوصاف نكو * جمله ظاهر شود از وى ز عرب تا به عجم

تويى آن حيدر دريا دل گردون مقدار * كه بود كون و مكانت چو يكى قطره ز يم

پيش دريا چه بود قطره كه گيرد بر وى * يا ثواب و گنهش چيست اقل يا اعظم

ما به خوان تو نشستيم و كريمان نكنند * ردّ مهمان بود ار چند بد از خوان نعم

باشد اين هم كه نگارد قلم از طبع فضول * و رنه اكرام تو بر بنده به لوح است رقم

تو نه آن گونه كريمى و نه آن گونه هميم * كه بگويند بُد از حاتم طايى اكرم

جز تو كس را به جهان هيچ نخواندى ذى جود * داند ار كس چه بود رسم كرم شرط همم

گشت چون فقر « صفى » از حركاتت معمور * باد هم جان « صفى » از بركاتت خرّم » « 4 »

( 4 ) . همان ، صص 205 - 209 .