مناقب علوى در آئينه شعر فارسى ( فارسي ) — الصفحة ٢٠٧

كعبهء اهل يقين

از براى مژدهء اين عيد حيدر * جبرئيل از آسمان اندر زمين شد

پنج عنصر حيدر كرّار دارد * قدرت حق زان كه با خاكش عجين شد

ذوالفقار كج چنين گويد به عالم * راست از دست خدا شرع مبين شد

ناظم خرگاه اسرافيل شد * حاجب درگاه جبريل امين شد

دست حق از پرده گرديد آشكارا * تا على دستش برون از آستين شد

تا عجايب‌ها كند ظاهر ز باطن * در نظر گاهى چنان گاهى چنين شد

تا قدم زد در جهان آفرينش * آفرين بر جانش از جان آفرين شد

عقد آب و خاك را بر بست محكم * خرگه افلاك را حبل المتين شد

آفتاب از طلعت او شد منوّر * آسمان از خرمن وى خوشه‌چين شد

هم به صورت قبلهء ارباب معنى * هم به معنى كعبهء اهل يقين شد

هم ملايك را به هر جا كرد يارى * هم خلايق را به هر حالت معين شد

هم عدويش وارد قهر جهنّم * هم محبّش داخل خُلد برين شد

بر خليل از مهر آن خورشيد رحمت * آتش نمرود باغ ياسمين شد

در شب معراج ذات عرش سيرش * با احد بود و به احمد همنشين شد

كس على را جُز على نشناخت آرى * قائل اين نكته خير المرسلين شد

كى تواند عقل بشناسد كسى را * كز طفيلش خلقت آن ماء و طين شد

پيش بود از اوّل و آخر از آن رو * پيشواى اوّلين و آخرين شد « 3 »

( 3 ) . ديوان فروغى بسطامى ، صص 77 - 78 .