مناقب علوى در آئينه شعر فارسى ( فارسي ) — الصفحة ١٩٦

ساقى سرمست خدا

قوتش يكى قرص جوين نابيخته گشته عجين * گل شكر و شهد انگبين در ذوق او خار آمده

هر دم طلاق اين جهان جاريست بر لفظ زبان * هم آشكارا هم نهان زين قحبه بيزار آمده

در مدح شاه دادگر رويد ز طبعم نيشكر * طوطى ز خوزستان مكر شكر به منقار آمده

نىنى هنرور شاعرى فاضل حكيمى ماهرى * گاه تكلّم ساحرى در خطّهء لار آمده

از قابليت عاريم اما به مدحش جاريم * در نعت او پنداريم روح القدس بار آمده

« صحبت » زهى شيرين لبى در مدحت نفس نبى * غرّه مشو كش در نبى اوصاف بسيار آمده

گستاخى از حد مىبرى بالاتر از خود مىپرى * آسان مدان مدحتگرى كاين كار دشوار آمده

در سفتى اكنون ختم كن بر خود درودش حتم كن * اعداى او را شتم كن كاعداش غدّار آمده

حمد خداى آسمان كين نامهء عالى بيان * ز اعجاز آن فخر زمان چون درّ شهوار آمده

روزى كه خيزد ماجرا پرسند از چون و چرا * اين يك قصيده بس مرا از جمله اشعار آمده

تا نار سوزد خار و خس تا باد خيزد خوش نفس * تا آب نالد چون جرس تا خاك ستّار آمده

بادت هواخواه درى با آبروى افسرى * جاى عدوت از گمرهى فى اسفل النّار آمده « 2 »

( 2 ) . ديوان صحبت لارى ، صص 4 - 7 .