مناقب علوى در آئينه شعر فارسى ( فارسي ) — الصفحة ١٩٥
ساقى سرمست خدا
غرا جبين لامعش بيضا دو كف ساطعش * تأثير بخش طالعش هر سبع سيّار آمده
قول سلونى ورد او روح الامين شاگرد او * پروانه‌وش بر گرد او ميكال طيار آمده
هر ساعت اندر محضرى بگشوده از دانش درى * نابرده بر زانو سرى كشّاف اسرار آمده
گاه سخن گوهر فشان وز خمّ غيبى مىكشان * نهج البلاغه يك نشان زان لعل دربار آمده
پيشش خضر با آن حدش طفل است كاه ابجدش * يتلوه شاهد شاهدش از نزد دادار آمده
سلطان لاهوتى حشم قاآن ناسوتى خدم * ديان طالوتى شيم‌كش دين به هنجار آمده
روز و غازاستيز او خصم دغا ناچيز او * وز سهم تيغ تيز او منكر به اقرار آمده
هم ناكسان از وى خجل هم قاسطان زو منفعل * هم مارقان چون خر به گل نادم ز انكار آمده
بر بستهء بندش يلان صيد كمندش پردلان * صد طغرل و صد ارسلان حكمش خريدار آمده
ناورد شارستان او هيجا شكارستان او * ميدان بهارستان او كز مهد حرار آمده
ثعبان شكار شير زن شير اوژن شمشير زن * وز لا مكان نخجير زن چون ببر كردار آمده
خصمش همه خيز و دغا مصداق اما من طغى * در طبع او دشت وغا چون بزم دلدار آمده
ذو اجنحه در دام او كرّوبيان خدّام او * پيغمبران از جام او سرمست ديدار آمده
يك گامش از روى زمين تا بام چرخ هفتمين * پيشش ره عرش برين چون كوچه بازار آمده
آسودهء خاك نجف فخر سلف ذخر خلف * كش با صد انعام و تحف پيغام جبّار آمده
مولاى من آقاى من در من ببين و راى من * كز طبع شور افزاى من مطلع سوم بار آمده
اى كز طفيلت عالمى نو نو پديدار آمده * اندك‌ترين جودت همى خروار خروار آمده
آن كز مدينه محترم در موت آن فخر عجم * سوى مداين صبحدم يك كام بردار آمده
با جاهش آصف كوركى ملك سليمان اندكى * اوقات خضرش روز كى ز ايام اعمار آمده
عيسى به مهد از نطق خوش گر زد دو حرف و شد خمش * در بطن مام آن تيزهش بىمر به گفتار آمده
نىنى چه مىگويم بهل پيش از ازل آن پاكدل * در بزم غيبى متصل فاش و زبان‌دار آمده
گه در نهان گه بر ملا گه در زمين گه بر سما * اينست كو را چون خدا عالى پرستار آمده
خورقبة فالخان او مه نعلى از يكران او * تير آلت پيكان او چرخش كماندار آمده
تيرى كه جست از شست او نگرفته جا در ره نكو * بر مهرهء پشت عدو تا پرّ سوفار آمده
تا ذوالفقار آميخت كش تسخير شد روم و حبش * باج و خراجش كوه‌وش از چين و بلغار آمده
اندر بهشت هشت تو با كر و فر و هاى و هو * پرّد به بال عزّ او جعفر كه طيّار آمده
اقطاعش از حدّ ختن تا شطّ درياى عدن * با اين همه ملك و مكن از شاهيش عار آمده
دلقيش بر تن ساليان ليفى ز خرما بر ميان * پيشش پرند و پرنيان كم وزن و مقدار آمده