مناقب علوى در آئينه شعر فارسى ( فارسي ) — الصفحة ١٤٨

شه سرير ولايت

به معنى سخنم نارسيده نيست عجب * نهد به حرف من از خصم بىوقار انگشت

مقرّر است كه از بهر امتحان اوّل * نهند بر دم شمشير آبدار انگشت

سليم عرض هنر پيش شاه بىادبيست * بكش عنان قلم را نگاهدار انگشت

برآر دست دعا پيش از آن كه از سخنت * زبان برآورد از بهر زينهار انگشت

هميشه تا كه شود پنجه از حنا رنگين * مدام تا كه ببندند در نگار انگشت

جهان به زير نگين تو باد چون خاتم * كند به چشم حسود تو روزگار انگشت « 2 »

( 2 ) . ديوان كامل محمّد قلى سليم تهرانى ، صص 415 - 417 .