مناقب علوى در آئينه شعر فارسى ( فارسي ) — الصفحة ٧٥

ولاىِ مرتضى

سرخى روى موالى سكّهء نام عليست * بر رخ دنيا و دين چون پادشا بايد زدن

بى ولاى آن ولى لاف از ولايت مىزنى * لاف را بايد كه دانى از كجا بايد زدن

ما لوايى از ولاى آن ولى افراشتيم * طبل در زير گليم آخر چرا بايد زدن

بر در شهر ولايت خانه‌اى بايد گزيد * خيمه در دار السّلام اوليا بايد زدن

از زبان نعمت اللّه منقبت بايد شنيد * بر كف نعلين سيّد بوسه‌ها بايد زدن

* * *

جام گيتى نما علىّ ولى * معنى انبيا علىّ ولى

در ولايت ولىّ و الا قدر * سرور اوليا علىّ ولى

ابن عم رسول و دامادش * هست سرّ خدا علىّ ولى

به سنان و سه نان گرفته همه * ملكت دو سرا علىّ ولى

مخزن گنج كنت كنزاً اوست * محرم كبريا علىّ ولى

حضرت مصطفى رسول خدا * خدمت مرتضى علىّ ولى

هر كه در عشق او شود كشته * دهدش خونبها علىّ ولى

كى گدا از درش رود محروم * چون بود پادشا علىّ ولى

هر كسى را امام و راهبريست * رهبر جان ما علىّ ولى

گر نهى سر به پاى فرزندش * دست گيرد ترا علىّ ولى

نور چشم محقّقان جهان * ديدهء بى غطا علىّ ولى

غم نباشد ز خويش و بيگانه * گر بود آشنا علىّ ولى

مس قلب ار برى به حضرت او * كندش كيميا علىّ ولى

نعمت اللّه فقير حضرت اوست * شاه ملك غنا علىّ ولى « 3 »

( 3 ) . ديوان شاه نعمت اللّه ولى ، صص 24 - 32 .