مناقب علوى در آئينه شعر فارسى ( فارسي ) — الصفحة ٧١
شحنهء نجف
داده است . « 1 »
على بحر سخا و على كوه وقار
على بحر سخا و على كوه وقار
نوشته بر در فردوس كاتبان قضا * نبى رسول و ولى عهد حيدر كرّار
ز نام اوست معلّق سما و كرسى و عرش * ز ذات اوست مطبّق زمين بدين هنجار
على امام و على ايمن و على ايمان * على امين و على سرور و على سردار
على عليم و على عالم و على اعلم * على حكيم و على حاكم و على مختار
على نصير و على ناصر و على منصور * على مظفر و غالب على سپهسالار
على عزيز و على عزت و على افضل * على لطيف على انور و على انوار
عليست فتح فتوح و عليست راحت روح * عليست بحر سخا و عليست كوه وقار
على سليم و على سالم و على مسلم * على قسيم و على است قاسم نار
على صفىّ و على صافى و على صوفى * على وفى و على صفدر و على كرّار
على نعيم و على نعمت و على منعم * على بود اسد اللّه قاتل الكفار
على ز بعد محمد ز هر كه هست به است * اگر تو مؤمن پاكى بكن بر اين اقرار
شحنهء نجف
شحنهء نجف
طالع اگر مدد كند دامنش آورم به كف * گر بكشم زهى طرب ور بكشد زهى شرف
طرف كرم ز كس نبست اين دل پر اميد من * گر چه سخن همى برد قصّهء من به هر طرف
چند به ناز پرورم مهر بتان سنگدل * ياد پدر نمىكنند اين پسران ناخلف
از خم ابروى توام هيچ گشايشى نبود * وه كه درين خيال كج عمر عزيز شد تلف
ابروى دوست كى شود دستكش من ضعيف * كس نزدست ازين كمان تير مراد بر هدف
من به خيال زاهدى گوشه نشين و طرفه آنك * مغبچه‌اى به هر طرف مىزندم به چنگ و دف
بى خبرند زاهدان نقش بخوان و لا تقل * مست رياست محتسب باده بنوش و لا تخف
صوفى شهر بين كه چون لقمهء شبهه مىخورد * پاردمش دراز باد آن حيوان خوش علف
« حافظ » اگر قدم زنى در ره خاندان به صدق * بدرقه رهت كنم همّت شحنة النجف « 2 »
( 1 ) . حافظ پژوهان و حافظ پژوهى ، صص ده - چهارده ؛ سرآمدان فرهنگ و تاريخ ايران ، صص 296 - 297 . ( 2 ) . على ( ع ) در شعر و ستايش فارسى ، صص 112 - 113 و 150 .