نفس المهموم ( در كربلا چه گذشت ) ( فارسي ) — الصفحة ٩١٩

خاتمه در ذكر نصائح كافيه و مواعظ شافيه

ز حنظل كه كارد ندارد اميد * كه شكر از آن ريشه گردد پديد

كسى كو كمك كار خود حق كند * خدايش شود پشت و نصرت كند

قناعت بكن آنچه را داده‌ات * بكن شكر مولاى آزاده‌ات

به آزاده و حال او درنگر * به جائى نشانش كه باشد بخور

خدايش مبارك نسازد به كار * كه چون عقربش نيش باشد به كار

مجو از دغل خير و احسان پسر * كه باشد چه روباه بد حيله‌گر

ز همسايه خيرى نيابى اگر * به عفت نباشى از او بهره‌ور

بشر خادم منعم است اى عمو * به دلخواه سازند خدمت به او

اگر زن بگيرى تو استاد باش * ز شاخ و بن او خبردار باش

[ 1 ] بكاو از پدر زن و احوال او * ز آل و تبار و ز احوال او

اگر مىكنى چاه كوتاه كن * بسا افتد اندر چهش چاه كن

حذر ز آه مظلوم در تيره شب * كه نفرين او را پذيراست رب

بويژه اگر دل به سوز آورد * به گريه شبش را به روز آورد

غريبى چه ديدى گرامى بدار * به آسايشش خوب همّت گمار

هر آن كس بخيل است در مال خود * نكوهش كنندش به اعمال خود

ستمكار را ظلم داده فريب * بگويش پى هر فرازى و نشيب

ز مردن گزيرى ندارد كسى * بناچار جامش تو سر مىكشى

[ 1 ] رسول خدا ( ص ) فرمود : اى مردم ، از سبزه روى خاشاك برحذر باشيد ، عرض شد : يا رسول اللَّه ، سبزه روى خاشاك چيست ؟ فرمود : زن زيبا در خاندان بد .