نفس المهموم ( در كربلا چه گذشت ) ( فارسي ) — الصفحة ٧٠٧

و له ايضا در همين مقام است

تا خويش را خلاص ز شرمندگى كنى * خوشتر همان كه بر در حق بندگى كنى

اظهار بندگى و سرافكندگى كنى * گر صد هزار سال ديگر بندگى كنى

شيرى كه خورده‌اى تو ز پستان مام قى * چون بندگان خاص جگر خون سينه‌سوز

نه قائمى تو در شب و نه صائمى به روز * پيوسته مايلى به تماشاى باز و يوز

پنجاه سال رفته ز عمر تو و هنوز * آگه نه اى كه فرق چه دارد ز رشد غى

تا خويش را خلاص ز شرمندگى كنى * خوشتر همان كه بر در حق بندگى كنى

اظهار بندگى و سرافكندگى كنى * گر صد هزار سال دگر زندگى كنى

طومار عمر سازدت آخر زمانه طى * دارى اگر به كار براى خود آبرو

بهر دو نان به درگه دونان زشت‌خو * منماى روى و باش رضا بر رضاى هو

از بهر دفع هول صف حشر كاندرو * نه از بنات نعش اثر است و نه از جدى

از بعد حمد ذات خداوند مستعان * وز بعد نعت و مدح دو سلطان انس و جان

يعنى محمد و على عرش آستان * تا زنده‌اى چو « اختر طوسى » درين جهان

بركش نوا براى شه نينوا چونى