نفس المهموم ( در كربلا چه گذشت ) ( فارسي ) — الصفحة ٦٩٤
در شكايت از دست فلك كج‌مدار ناپايدار است
در شكايت از دست فلك كج‌مدار ناپايدار است
در شكايت از دست فلك كج‌مدار ناپايدار است
جهان را اى فلك كردى خراب آهسته آهسته * شدى دشمن به آل بو تراب آهسته آهسته
به دشت كربلاشان از حجاز آوردى و آنجا * نموديشان گرفتار عذاب آهسته آهسته
براى قتلشان از شام و كوفه جمع بنمودى * در آن صحرا سپاه بىحساب آهسته آهسته
بامداد تو كردند آنچه كردند آن ستم‌كيشان * به آل خواجه ختمى مآب آهسته آهسته
كنون بشنو ز من تا با تو شرح حال ايشان را * بگويم فصل فصل و باب باب آهسته آهسته
به روى آن غريبان زمين كربلا اول * ببستند از ره كين راه آب آهسته آهسته
چنان اندر تنور سينه‌شان زد تشنگى آتش * كه شد مرغ دل ايشان كباب آهسته آهسته
حسين بن على را شمر افكند از پس كشتن * تن عريان ميان آفتاب آهسته آهسته
چو شد بىدست عباس على افتاده با صد غم * به روى خاك از پشت عقاب آهسته آهسته