نفس المهموم ( در كربلا چه گذشت ) ( فارسي ) — الصفحة ٦٨٤

در شهادت آن امام انام است

حسين بن على را تا شده چون « اختر طوسى » * ثناخوان مىزند از رتبه بر چرخ برين پهلو

شهنشاهى كه از ضرب حسام لاغر بابش * على شد در جهان دين محمد را سمين پهلو

به چشم فاطمه چون شام تارى صبح روشن شد * به خاك كربلا بنهاد چون آن شاه دين پهلو

ز ضرب سنگ خستندش سپاه كوفى و شامى * در آن صحراى غمزا از يسار و از يمين پهلو

ز سر تا پاى بودش خسته اعضا سر به سر آرى * نه تنها خسته بودش آن امام بىمعين پهلو

تنش در خون طپان گرديد سلطانى كه در گيتى * متكا داشتش از شهپر روح الأمين پهلو

به پهلويش سنان بن انس چون زد سنان نى * ز تاب درد مىغلطيد از آن پهلو به اين پهلو

بريدش سر ز پيكر شمر كافر اندر آن ميدان * سنان بشكافتش چون با سنان نى ز كين پهلو

برآورد از جگر فرياد چون نى خواهرش زينب * چو آن مظلوم را با صدمهء نى شد قرين پهلو