نفس المهموم ( در كربلا چه گذشت ) ( فارسي ) — الصفحة ٦٨٠

در مدايح و مصائب آن امام انس و جان است

در مدايح و مصائب آن امام انس و جان است

در مدايح و مصائب آن امام انس و جان است

اى شهنشاهى كه خورشيد است عكس روى تو * سرو آزاد است پا بست قد دلجوى تو

طاير روح محبان تو دارند آشيان * اى هماى اوج خوبى در خم گيسوى تو

پيش تير عشق رويت سينه را سازد سپر * هر كه را چشم اوفتد بر دلربا ابروى تو

روح بخشد مرده صدساله را از روح خويش * روضه جانبخش‌تر از روضهء مينوى تو

كيمياگر گردد از اكسير اعظم بىنياز * مشتى ار يابد ز خاك كوى عنبربوى تو

همچو ماهى كو دهد جان گر جدا گردد ز آب * جان دهد هر كو جدا گردد ز خاك كوى تو

هر كه را دردى بود در دل ز دست روزگار * از براى شكوه او روى آرد سوى تو

تو شهنشاه شهنشاهان دورانى و هست * نه سپهر لاجوردى خيمهء نه توى تو

از ملايك هركجا لشكركشى اى شهريار * جبرئيل از جان بود لشكركش اردوى تو