نفس المهموم ( در كربلا چه گذشت ) ( فارسي ) — الصفحة ٦٦٠

زبانحال زينب كبرى ( ع ) در عزاى سيد الشهداء ( ع )

تا كه چوب خيزران چه كند * با لبان روح‌پرور تو

تا بنالد همچو مرغ هزار * خواهر بىبال و بىپر تو

اى نازنين برادر شد نوبت جدائى * بهر وداع خواهر دستى نمىگشائى

يا روز بينوائى * لطفى نمىنمائى

اى شاه اوج هستى از چيست ديده بستى * از ما چرا گسستى غافل چرا ز مائى

هنگام سرپرستى * پيوسته با كجائى

يك كاروان اسيريم چون مرغ پر شكسته * زين غم چرا نميريم ناموس كبريائى

دربند خصم بسته * چون پرده ختائى

ما را حجاب عصمت گردون دون دريده * ما را نگشته قسمت جز خون دل دوائى

معجر ز سر كشيده * جز در دل دوائى

پرده . . . . . . . . . . . . ده كرده دوران * بيداد خصم ما را داده سخن‌سرائى

. . . . . . . . . . ران * در بزم بىحيائى

اطفال . . . . . . . . . . . . . . . . . . [ 1 ] * چون بچهء كبوتركى باشدش رهائى

زين آتش فروزان * از كركس دغائى

بيمار و حلقهء غل وانگه شتر سوارى * كى باشدش تحمّل زينگونه ماجرائى

بىمحمل و عمارى * از حد برون جفائى

[ 1 ] نقطه‌گذارىها در نسخهء اصل محو شده است . ( مصحح ) .