نفس المهموم ( در كربلا چه گذشت ) ( فارسي ) — الصفحة ٦٥٩

زبانحال زينب كبرى ( ع ) در عزاى سيد الشهداء ( ع )

اى بقربان تو خواهر تو * خواهر با جان برابر تو

كاش بودى زير خنجر شمر * جگر من جاى حنجر تو

تشنه‌كاما سوخت جان مرا * كام خشك و ديدهء تر تو

خاك عالم باد بر سر من * روى خاك افتاده پيكر تو

يا بعيد الدار عن وطنه * عاقبت شد خاك بستر تو

يوسف گل پيرهن نگذاشت * خصم دون يك جامه در بر تو

جوى اشك چشم من چه كند * با تن در خون شناور تو

اى شهنشاه قلمرو عشق * كو سپهسالار لشكر تو

رايت گردون هماره نگون * كو علمدار دلاور تو

نه تو تنها بسوختى كه بسوخت * عالمى از داغ اكبر تو

خون روان از چشم مادر دهر * از غم بىشير اصغر تو

نونهال باغ من بكجا است * قاسم آن شاخ صنوبر تو

اى برادر سر برآر و بپرس * چه شد اى غمديده معجر تو

گردش چرخ كبود ربود * گوشوار از گوش دختر تو

رفتم از كوى تو زار و نزار * با دلى پر از غصّه از بر تو

تا كند چون نىنوا دل من * چون ببينم روى نى سر تو

تا به شام و بزم عام رود * خواهر بىيار و ياور تو

تا ببيند اين ستمكش زار * ناسزاها از ستمگر تو