نفس المهموم ( در كربلا چه گذشت ) ( فارسي ) — الصفحة ٦٥٢

در رثاى سيد الشهداء ( ع )

اى كه به عرصهء وفا از همه برده‌اى سبق * جز تو كه سر نهاده از بهر نثار بر طبق

خواهر داغديده را يك نظر اى جمال حق * گر نظرى كنى كند كشته صبر من ورق

ور نكنى چه بر دهد كشت اميد حاصلم ؟ * مفتقرا به عاشقى گشت بساط عمر طى

كى برسى به دولت وصل نگار خويش كى ؟ * پيرى و بند بند دل شور و نوا كند چه نى

سنت عشق سعديا ترك نمىدهى بمى * چون ز دلم رود برون خون سرشته در گلم

من كه به لاف عاشقى همسر صد مبارزم * گرچه فنون عشق را با همه جهل حائزم

ور چه نصاب شوق را با همه فقر فائزم * داروى درد شوق را با همه علم عاجزم

چارهء كار عشق را با همه عقل جاهلم

اى كه به ميدان وفا از دل و جان كرده نثار * كرده هفتاد و دو تن يكتنه قربان نگار

سر و تن در ره يار * همگى شير شكار

سر به نى شمع دل انجمن ناله و آه * نقطهء مركز يك دائره ، سرمه رخسار

شاهد بزم إله * محو نور الأنوار

تن پر از غنچهء بشكفته ز پيكان خدنگ * لاله‌زارى سر هر غنچه دو صد مرغ هزار

گلشنى رنگارنگ * زار چون ابر بهار

نونهالان همه روئيده به پيرامن او * ليك از سوز درون فى الشجر الأخضر نار