نفس المهموم ( در كربلا چه گذشت ) ( فارسي ) — الصفحة ٦٤٤

در شب يازدهم

تعالى از قد و بالاى عباس آن مه و الا * كه پشت آسمان از بهر آن قامت خم است امشب

نه تنها كرده ليلى را غم مرگ جوان مجنون * كه عقل پير در زنجير اين غم مدغم است امشب

عروس حجلهء گيتى سيه‌پوش از غم قاسم * مگر آن لاله رو شمع عزا و ماتم است امشب

ز داغ شيرخوار ، اى مادر گيتى بزن بر سر * كه با ناوك گلوى نازك او توأم است امشب

حديث شورش‌انگيزى است اندر عالم بالا * مگر در حلقهء زنجير عقل اقدم است امشب

مگر سر رشتهء تقدير را از گردش گردون * به گردن حلقهء غل چون قضاى مبرم است امشب

تن تب‌دار را امشب ز حد بگذشته تاب و تب * مگر بيمار با آه يتيمان همدم است امشب

مهين بانوى خلوت خانهء حق عصمت كبرى * اسير و دستگير و بىكس و بىمحرم است امشب

ز حال بانوان نينوا چون نى نوا دارم * ولى از سوز اين ماتم زبانم ابكم است امشب