نفس المهموم ( در كربلا چه گذشت ) ( فارسي ) — الصفحة ٦٣٩

[ در رثاى سيد الشهداء ( ع ) - شانزده بند ]

لاله رخان خوار و زار ، پرپوشان بىستار * برهنه پا روى خار ز جور ديوان دوان

نيست پرستار ما به غير بيمار ما * پناه اين بانوان نيست جز اين ناتوان

سايهء لطف تو رفت از سر ما بىكسان * سوخت گلستان دين ز سوز قهر خسان

بند چهاردهم

جلوهء روى تو بود طور مناجات ما * كعبهء كوى تو بود قبلهء حاجات ما

شربت ديدار تو آب حيات همه * صحبت اين ناكسان مرگ مفاجات ما

خرمن عمر عزيز رفت به باد ستيز * ز آتش بيداد سوخت حاصل اوقات ما

از تو نگشتم جدا در همه جا وز قضا * تا به قيامت فتاد ديد و ملاقات ما

بىتو اگر مىروم چاره ندارم ولى * اين همه دورى نبود شرط مكافات ما

وعدهء ما و تو در بزم يزيد پليد * تا كنى از طشت زر جلوه به ميقات ما

راه درازى به پيش همسفران كينه كش * همتى از پيش بيش بهر مهمّات ما

شمع صفت مىروم سوخته و اشك‌ريز * اى سر نورانيت شاهد حالات ما

بىتو نشايد كه ما بار به منزل بريم * يا كه به سختى مگر بار غم دل بريم

بند پانزدهم

تا تو شدى كشته ما بىسر و سامان شديم * يكسره سرگشتهء كوه و بيابان شديم

خيمه و خرگاه ما رفت به باد فنا * به لجهء غم اسير دچار طوفان شديم