نفس المهموم ( در كربلا چه گذشت ) ( فارسي ) — الصفحة ٦٣٨

[ در رثاى سيد الشهداء ( ع ) - شانزده بند ]

بند دوازدهم

چه آتش تير كين جان و تن شاه سوخت * ز دود آه حرم خيمه و خرگاه سوخت

چه نخلهء طور غم سوخت ز سوز ستم * ز فرق سر تا قدم سر انا اللَّه سوخت

ز رفرف عشق چون عقل نخستين فتاد * به سدرة المنتهى امين درگاه سوخت

زد چه سموم بلا به گلشن كربلا * ز داغ آن لاله‌زار شمع رخ ماه سوخت

اگر چه بيمار عشق ز سوز تب شد ز تاب * از الم تب نسوخت كز ستم راه سوخت

مسيح گردون‌نشين آه دلش آتشين * چه زير زنجير كين شاه فلك جاه سوخت

ز شورش بانوان پر ز نوا نينوا * ز نالهء بىدلان هر دل آگاه سوخت

ز حالت بىكسان از ستم ناكسان * دوست نگويم چه شد ، دشمن بدخواه سوخت

دو ديدهء فرقدان ز غصّه خونبار شد * دمى كه بانوى حق به نالهء زار شد

بند سيزدهم

كاى شه لب تشنگان كنار آب روان * زندهء لعل لبت خضر ره رهروان

سموم جانسوز كين زد به گلستان دين * ريخت ز باد خزان سرو و گل و ارغوان

سيل سرشك از عراق رفت به ملك حجاز * شور و نوا از زمين تا فلك از بانوان

رباب دل برگرفت ز اصغر شيرخوار * گذشت ليلاى زار ز اكبر نوجوان

سلسلهء عدل و داد به بند بيداد رفت * ز حلقهء غل فتاد غلغله در كاروان

يوسف كنعان غم عازم شام ستم * عزيز مصر كرم قرين ذل و هوان