نفس المهموم ( در كربلا چه گذشت ) ( فارسي ) — الصفحة ٥٤٣

فصل فرستادن عبيد اللَّه بن زياد لعين سرهاى مطهره و اهل بيت طاهره را از كوفه تا شام و ذكر بعضى پيش‌آمدها

من شود و اين سر مرا زحر بن قيس به طمع جائزه نزد يزيد برد و به او چيزى ندهد .

عبيد اللَّه پس از فرستادن سر حسين ( ع ) كودكان و زنان او را تجهيز كرد و على بن الحسين را غل به گردن نهاد و آنها را دنبال سر با مخفر بن ثعلبه عائذى و شمر بن ذى الجوشن فرستاد و به كاروان سرها رسيدند ، امام بيمار از عراق تا شام با آن مردم سخنى نگفت .

سيد حيدر حلّى گويد :

كى به پيمبر برساند كه هان * حضرت سجاد به بند گران ؟

كيست خبر در بر زهرا برد * درد دل زينب كبرى برد ؟

دشمنشان شهر به شهر از ستم * مىبرد و بر دلشان درد و غم

( 1 ) از كتب شيعه و سنّى روايت شده كه : حاملان سر شريف در منزل نخست كه بار انداختند به شرب نوشابه پرداختند و با سر مقدس به بازى و تفريح دست يافتند ، بناگاه كفى از ديوار برآمد ، قلم آهنين داشت و با خون ، اين سطور را نگاشت :

أ ترجو أمة قتلت حسيناً * شفاعة جدّه يوم الحساب

دگر اميد شفاعت بود كسانى را * كه كشته‌اند حسين غريب لب تشنه

از اين پيش‌آمد هراسيدند و ترسيدند ، از آن منزل كوچيدند ، ( 2 ) در « تذكره » سبط است كه : ابن سيرين گفته : يكصد و پنجاه سال پيش از بعثت پيغمبر ( ص ) سنگى يافتند كه به سريانى بر آن نقشى بوده است و به عربى چنين ترجمه شده :

أ ترجو أمة قتلت حسيناً * شفاعة جدّه يوم الحساب

سليمان بن يسار گويد : به سنگى بافت شد كه بر آن نوشته بود :