وسيلة الخادم إلى المخدوم در شرح صلوات چهارده معصوم ( ع ) ( فارسي ) — الصفحة ٢٤٤

[ قصيدهء مؤلف در ستايش امام رضا عليه السّلام از كتاب مهمان نامهء بخار ]

از دل و جان امين شده ، بندهء سيّد رضا * بهر زيارت على جانب طوس مىرويم

اللهمّ ارزقنا بلطفك و فضلك و كرمك و امتنانك زيارة قبره المقدس و مرقده المونس ، و اغفر لنا ذنوبنا و اقض جميع حاجاتنا ببركته .

اللهم صلّ على سيّدنا محمّد و آل سيدنا محمد سيّما الإمام المجتبى ابى الحسن على بن موسى الرّضا و سلّم تسليما .

ز گل نسيم تو جويد دل چو غنچهء من * كه يوسفست مرادم ز بوى پيراهن

تو نو گلى و منم جانگداز كورهء غم * تو يوسفى و منم مبتلاى چاه حزن

رواست با رخ تو ترك ديدن خورشيد * خطاست بىخط تو ياد آهويان ختن

به قصد كشتن احباب زلف را مگشا * پىشكست دل خسته طره را مشكن

سرم چو حق تو شد در ره وفادارى * بيا و حق خود آخر ز گردنم بفكن

ز زلف كج كه رخت راست مىكند چوگان * دلم فتاده چو گويى درون چاه ذقن

ز جور چين سر زلف كافرت شايد * كه من به درگه سلطان دين كنم مأمن

امام روضهء رضوان علىّ بن موسى * رضا و راضى و مرضى و مرتضاى زمن

همام و هادى و مهدى و هاشمى هيئت * امام و آمر و مشكور و مكه‌اى مسكن

بزرگ اهل هدايت به علم و حلم و كرم * حبيب اهل روايت به اتفاق حسن

مرا دليست به سوى وصال او مايل * مرا رخيست به خاك رهش نهاده ذقن

اگر ز خار ره وصل او كشم خوارى * به ديده خار رهش را نهم به جاى سمن

چو شمع آتش شوقش مرا برافروزد * تنم بود دل مشتاق را به جاى لگن

ز دست قدرت و بازوى شاه عالى قدر * روايتى دهمت در سخن چو درّ عدن

چو زهر قاتل اعدا گرفت حضرت را * به راه موت ببايست بىشكى رفتن

ز محرمان در خويش بنده‌اى را گفت * كه من چو روح روان را جدا كنم ز بدن

براى مدفن من اين محلّ قبر مرا * شكاف و نيك نظر كن كه هست منزل تن