مناقب و مراثى اهل بيت ( ع ) ( فارسي ) — الصفحة ٩٨

24 تفسير آفتاب

تو سر بر آينهء سينه‌اى گذاشته‌اى * كه بوسه‌گاه نبى بود و عطر جنّت داشت

تو زير سايهء آن گلبنى بزرگ شدى * كه هر چه داشت شكوفائى از نبوّت داشت

نديد ديدهء تاريخ بانوئى چون تو * كه حق به گردن آزادى و عدالت داشت

چه بانوئى كه پس از دختر رسول اللّه * به هر زنى كه تصوّر كنى شرافت داشت

چه بانوئى كه ز فيض هدايت معصوم * مقام و منزلتى همتراز عصمت داشت

چه بانوئى كه صبورى نمود چون زهرا * چه بانوئى كه به قدر على شهامت داشت

چه بانوئى كه به بال مجاهدت پرواز * ز دشت ماريه « 1 » تا اوج بىنهايت داشت

چه بانوئى كه به حدّ كمال در همه حال * اراده داشت ، وفا داشت ، عزم و همّت داشت

چه بانوئى كه به هنگامهء اسارت هم * وقار داشت ، حيا داشت ، شرم و عفت داشت

چه بانوئى كه همه عمر در نيايش شب * هزار بار ز خود تا خداى هجرت داشت

چه بانوئى كه به همراه يك مدينه صفا * گلاب گريه و يك كربلا مصيبت داشت

( 1 ) - ماريه : منظور سرزمين نينوا و كربلاست .