مناقب و مراثى اهل بيت ( ع ) ( فارسي ) — الصفحة ٨٧

20 در فضيلت و مدح حضرت زينب ( س )

آية اللّه آيتى بيرجندى ( وفات 1350 ه . ش )

20 در فضيلت و مدح حضرت زينب ( س )

. . . زينب كبرى مهين مشكات « 1 » نور * عالمى روشن ز نورش همچو طور « 2 »

دختر زهرا كه ماه آسمان * سجده آرد نزد او بر آستان

ملتمس از جوى فيضش مريم است * عيسى از انفاس وى فرّخ دم است

در عوالم هر چه انوار رب است * بينم از مشكات ذات زينب است

زن كه ديده صاحب حكم و قضا ؟ * جز وليّهء حق و دخت مرتضى

گرچه زن گفتن بود از ما خطا * لا فتى را زاده آمد لافتى

زينب كبرى گرش دانى تو زن * جاهلى جاهل ز دانش دم مزن

بحر را فرزند ، درّ و گوهر است * ماه اگر فرزند آرد اختر است

بچهء شير است اندر بيشه شير * بچهء شه نيز شهزاده است و مير

گر در آيينه بتابد مهر و ماه * ماه اگر خوانيش نبود اشتباه

الغرض فرزند ، مرآت اب است * دختر شير خدا هم زينب است

اوست دنياى من و عقباى من * توشهء امروز و هم فرداى من

هم حيات و هم ممات من بدوست * هم پناهم از زمانهء فتنه جوست

( 1 ) - مشكات : طاقى كه در آن چراغ و قنديل گذارند ( غياث اللغات ) چراغدان . ( 2 ) - طور : منظور كوه طور است كه حضرت موسى ( ع ) در آن به مناجات پرداخت و با خدا سخن گفت .