مناقب و مراثى اهل بيت ( ع ) ( فارسي ) — الصفحة ٨١

امام مجتبى ( ع ) و غلام

خشم خود بنشاند و تسبيح و درود * خواند بر درگاه پاك كبريا

پس « و العافين عن الناس » از امام * خواست عفو خويشتن را آن فتى

عفو فرمودش امام ذو الكرم * گفت و خوش گفت آن غلام با صفا

گفت : « و اللّه يحبّ المحسنين » * شادمان شد زين بلاغت مجتبى

سر خط آزاديش را زد رقم * كرد دينار و زر و سيمش عطا

چون غلام آن ديد از راه ادب * برد بر درگاه حق دست دعا

كاى كريم آل عصمت يا حسن * اى گرامى زادهء شير خدا

شرط آزادى نه اين است اى ولى * بندهء خود را مكن اين سان رها

آن كه فارغ باشد از قيد هوس * آن كه جانش نيست در بند هوا

آن كه باشد پيرو امر رسول * آن كه باشد شيعهء آل عبا

آن كه با قرآن و عترت شد قرين * آن كه شد مست از ولاى مرتضى

شرط آزادى او در بندگى است * بنده چون مىگردد از مولا جدا ؟ !

جز مقام سرور آزادگان * جز پناه خاندان مصطفى

بندهء مسكين كجا رو آورد ؟ * نقد آزادى كجا جويد ؟ كجا ؟

اى خداوند كريم ذو النعم * اى قديم ذو الجلال ذو العطا

چون شب ميلاد سبط اكبر است * گشته نازل رحمت حق از سما

خيز اى دل تا در اين فرخنده شب * بر درش آريم روى التجا

تا خداى جرم‌بخش عيب‌پوش * از كرم بخشد خطا و جرم ما

رحمت آرد بر همه خلق جهان * بركَنَد بنياد ظالم را ز جا

از جمال مهدى صاحب زمان * روشنى بخشد دل اهل ولا

بار الها حرمت آل رسول * حرمت جان حَسَن شمع هدى

حرمت زهراى اطهر مادرش * حق خون پاك مير اتقيا

بگذر از جرم و گناه شيعيان * وارهان ما را ز گرداب بلا