مناقب و مراثى اهل بيت ( ع ) ( فارسي ) — الصفحة ٥٦

10 در مدح امام ممتحن حضرت امام حسن مجتبى ( ع )

حق باز گلستان را آراست به زيبايى * بر هر لب جو سروى برخاست به رعنايى

چشم از همه سو نرگس بگشود به شهلايى * سنبل به دل آويزى زنبق به دل آرايى

آن عقل كند غارت وين هوش كند تاراج

مرغان گلستان را آمد به شبى فرمان * كايد چو سحر گل را خوانيد ثنا از جان

گفتند : به چشم ! آنگه نشكست كسى پيمان * جز زاغ كه چون شيطان بنمود ابا وز آن

شد رو سيه و در دم گرديد ز باغ اخراج

چون كاوه علم نوروز افراخت به طرّارى * از بهر جهانگيرى وز بهر جهاندارى