مناقب و مراثى اهل بيت ( ع ) ( فارسي ) — الصفحة ٣٣

5 در مدح امام حسن مجتبى ( ع )

من سرو باغ فاطمه‌ام كز بهشت عدن * آمد ملك كه گل بفشاند به بسترم

در من نظر كنيد كه فرصت غنيمت است * خواهد به سوى عرش پريدن كبوترم

نور دو چشم فاطمه‌ام كز پى غذا * او شير داده و ملك العرش شكّرم

سلطان هفت شهر سپهرم « 2 » ز روى جاه * وز اين گذشته جاى دگر هست خوشترم

زان ملك هر دمم مددى تازه مىرسد * هر لحظه مىزند ملكى حلقه بر درم

جايى كه پاى مركب من مىرسد فلك * دستش نمىرسد كه بلند است اخترم

شاها ! مرا به هر دو جهان از سر كرم * گر دستگير مىنشوى خاك بر سرم

با مهر تو ز خاك برآيم چو آفتاب * در خاك چون كنند در اين صحن اغبرم

هيچم نياز نيست به آب حيات و خضر * مهرت چو مىبرد به سر حوض كوثرم

در نامه‌ام اگر ننويسند مدح تو * روز جزا در آن به چه اميد بنگرم

مگذار هم در آخر كارم به دست غم * چون دستگير شد كرم تو مكرّرم

( 2 ) - ظاهرا اشاره دارد به هفت آسمان يا سيّارات سبعه .