مناقب و مراثى اهل بيت ( ع ) ( فارسي ) — الصفحة ٢٨

4 در مناقب امير المؤمنين حسن ( ع )

بهر چراغ روضه‌اش ، وز بهر شمع قبّه‌اش * نور هدى آمد ضيا ، صحن فلك باشد لگن

از هيبتش ، از شوكتش ، از حشمتش ، از صولتش * معيار ديوان قضا ، سازد چو قدرش ممتحن

مستوفى جودش اگر ، در بيع كالاى جهان * از مرزبان كن فكان ، خواهد عطا بهر ثمن

صرّاف گنجور قضا ، سازد حواله كاورد * خورشيد زر ، معدن گهر ، نيسان دُرَر ، مرجان عدن

قوّت فزاى گلستان ، راحت رسان انس و جان * خجلت فزاى بحر و كان ، رونق ده سَلوى و من

از شرم مهر روى او ، از گيسوى دلجوى او * شد در كلف مه بر فلك ، در نافه شد مشك ختن

ذات همايون فال او ، نام طرب افزاى او * شد دافع رنج و الم ، شد قالع « 4 » درد و محن

از سوزن رنج و عنا ، از تار و از پود بلا * دوزد قضا بر قامت بد خواه او هر دم كفن

شد گوشوار عرش دين ، از ذات اين درّ ثمين * بر خاتم دولت نگين ، نامش بود بىشك و ظن

ذاتش بود از جدّ و اب ، مر آفرينش را سبب * بر صفحهء هستى بود ، اينشان نشان از ما و من

نخل امل را « لا معا » از حبّ آل آمد ثمر * روز جزا نقد عمل ، در حُبّشان شد مرتهن « 5 »

( 4 ) - قالع : بركننده و از بين برندهء دردها و محنتها ( از مصدر قلع ) . ( 5 ) - مرتهن : در گرو .