مناقب و مراثى اهل بيت ( ع ) ( فارسي ) — الصفحة ٢٧١

در شهادت حضرت امام جواد ( ع )

شدند مات فقيه و حكيم و عالم اعلم * به عجز خويشتن اقرار كرد زادهء اكثم

چو كرد لب به سخن وا جواد آل محمد ( ص )

پس از ثناى خداوندگار قادر بيچون * امير ملك سخن با كلام دلكش موزون

نمود مجلسيان را تمام واله و مفتون * گشود لب به مديحش در آن مناظره مأمون

كه هست بر همه مولا جواد آل محمد ( ص )

نمود امر كه آرند عود و نافه و عنبر * نثار كرد به پايش طبق‌طبق زر و گوهر

به چشم زخم حسودان سپند ريخت به مجمر * كه يادگار على پا نهد به عرشهء منبر

كند به مسند حق جا جواد آل محمد ( ص )

نمود جلوه چو نور خدا به چشم خلايق * نشان باطل شد محو از طلوع حقايق

فكند لرزه به جان عدو چو اختر بارق * به لوح شب خط بطلان زد از سپيدهء صادق

بسان مهر دل‌آرا جواد آل محمد ( ص )

خليفه خواند سپاس و درود حى صمد را * ستود غنچهء باغ نبى ولىّ احد را

نكاح كرد به ابن الرضا صبيّه خود را * گواه خواست همه عالمان اهل بلد را

كه هست مظهر يكتا جواد آل محمد ( ص )