مناقب و مراثى اهل بيت ( ع ) ( فارسي ) — الصفحة ٢٥٠

66 در مدح حضرت جواد الائمه ( ع )

درياى گهر زايش چون موج برانگيزد * پر دُرّ و گوهر سازد گنجينهء عالم را

از مدرسهء علمش درسى به فلاطون گو * وز ميكدهء جودش يك جام بده جم را

از شاه تقى مدحى اى بلبل گلشن گو * تا باغ جنان سازى اين انجمن غم را

درياى سخاوت كيست ؟ سلطان جواد اى جان * زان بحر كرم دادند يك مشربه حاتم را

در مكتب تعليمش ادريس فلك فر بين * بر مائدهء جودش صد عيسى مريم را

چون بارقهء علمش بر چرخ زند پرچم * با خاك كند يك سان صد يحيى اكثَم « 1 » را

در هم شكند قهرش هر قدرت و نيرو را * بر باد دهد عزمش هر عزم مصمّم را

گر دم زند از حكمت آن ناطقهء رحمت * بر خاك فرود آرد نه چرخ معظّم را

صد يوسف مصرى را مشتاق جمالش بين * مدهوش جلال وى شاهان دو عالم را

وصفيش جواد آمد وصفيش تقى كان شه * شد مظهر لطف و قهر سلطان دو عالم را

بر مهر رخش بستند پيمان دل هشياران * روزى كه عجين كردند آب و گل آدم را

( 1 ) - يحيى بن اكثم : از علما و فقهاى زمان مأمون و معتصم عباسى بود .