مناقب و مراثى اهل بيت ( ع ) ( فارسي ) — الصفحة ١٩

2 فى فضيلة حسن رضى اللّه عنه

نور چشم مصطفى و مرتضى * شمع جمع انبياء و اوليا

جمع كرده حُسن خلق و حُسن ظنّ * جملهء افعال چون نامش حسن

روى او در گيسوى چون پرّ زاغ * همچو خورشيدى همه چشم و چراغ

در مروّت چون جهان پر پيچ ديد * خواست تا جمله ببخشيد هيچ ديد

جدّ وى كز وى دو عالم بود پُر * ساختى خود را براى او شتر

در نمازش بر كتف بنشاندى * قرّة العين « 1 » نمازش خواندى

اين چنين عالى اب و جد كان اوست * جملهء آفاق ابجد خوان اوست

زهر را با جدّ خود شد اين پسر * قتل را شد آن دگر يك با پدر « 2 »

آن لبى كو شير زهرا خورد باز * مصطفى دادش بدان لب قُبله « 3 » باز

چون توان كردن گذر كه زهر را * خون توان كردن جگر اين قهر را

نام خصمش گرچه پرسيدند باز * تن زد و تن كشته در دل داد راز

نوش كرد آن زهر و غمّازى نكرد « 4 » * جان بداد و ترك جان بازى نكرد

زهر شد زير و برافكند از زبر * آن جگر گوشهء پيمبر را جگر