مناقب و مراثى اهل بيت ( ع ) ( فارسي ) — الصفحة ١٧٨
47 در ميلاد امام محمد باقر ( ع )
هلال ماه رجب شد چو از افق پيدا * در آمد آن مه من با هزار وجد و طرب
ز برج علم ، درخشان ستاره‌اى بدميد * كه مهر و مه ز فروغش به حيرت‌اند و عجب
كنار « فاطمه » دخت حسن ( ع ) شكفته گلى * كند چو ماه تجلى در اين مبارك شب
نهال گلشن دين نور ديدهء زهرا * سپهر دانش و بينش محيط علم و ادب
شه سرير ولايت محمد بن على ( ع ) * كه آمدش ز خدا « باقر العلوم » لقب
توان در آينهء روى او خدا را ديد * كه اوست مظهر آيات ذات اقدس ربّ
كمال و دانش و تقوا ز مكتبى آموز * كه چرخ كسب فضايل كند از آن مكتب
گرفت خاك عرب روشنى ز چهرهء او * چو جلوه كرد جمالش بر آسمان عرب
درخت علم و كمالش ز عذب و شيرينى است * چو شاخه‌هاى درختان نخل غرق رطب
مه سپهر فضيلت كه نور دانش او * ز هم دريد حجاب ضلال و جهل و شغب « 2 »
كلام اوست فروزنده‌تر ز اختر و ماه * حديث اوست گرانمايه‌تر ز سيم و ذهب
( 2 ) - شغب : شور و خروش و فتنه و فساد .