مناقب و مراثى اهل بيت ( ع ) ( فارسي ) — الصفحة ١٧٦

46 ستايش حضرت امام محمد باقر ( ع )

محو انوار جمالش خورشيد * خوشهء خرمن حُسنش پروين

درگهش مسكن پاكان جهان * چاكران حرمش عرش مكين

پادشاهان جهان از سر شوق * روى بر قبلهء آن خسرو دين

بندهء دانش او اهل خرد * خازن درگه او روح امين

از نشان قدم حضرت او * فخر بر عرش كند خاك زمين

پى آرايش اسرار ازل * در فشان گشت ز لعل نمكين

اى بسا گوهر ناسُفته كه سُفت * زان لب لعل به از درّ ثمين

پند آن بلبل گلزار وجود * گوش كن گوش و گل وصل بچين

عشق و ايمان طلب از مكتب وحى * كه بهين گوهر علم است و يقين

در ره طاعت و احسان شب و روز * چون مه و مهر فروزان بنشين

همه را به ز خود انديش و مكن * كبر بر خلق چو ابليس لعين

پاك بين باش نه آلوده نظر * دل كن آيينهء روشن ز آيين

هر كه شد بندهء شهوت نشود * جفت روح القدس و حور العين

مرد ايمان همه دم ياد كند * كه بر او گرگ اجل كرده كمين

اهل ايمان چون گل خندان‌اند * با دل پر الم و زار و غمين . . .

اى ملائك حشم و عيسى دم * رهرو كوى تو جبريل امين

اى غلام تو سليمان جهان * اى تو را ملك و ملك زير نگين

به ثناى تو « الهى » است ز شوق * بلبلى در چمن خلد برين « * »

* كليات ديوان حكيم الهى قمشه‌اى ، ص 337 .