مناقب و مراثى اهل بيت ( ع ) ( فارسي ) — الصفحة ١٦٨

43 در مدح سرور دنيا و دين و فخر زمين و آسمان حضرت امام محمد باقر ( ع )

هست ما را وقت تنگ و پاى لنگ و راه سنگ * وقت همراهى است اى اميّدگاه شيعيان

دردمندم ، نامرادم ، بينوايم ، عاجزم * بىكسم ، بيچاره‌ام ، بىدست و پايم ، الامان !

گر تو افروزى چراغم ، آفتابم آفتاب ! * گر تو بردارى ز خاكم ، آسمانم ، آسمان

گو سخن راه دعا سر كن دگر ، زان رو كه هست * مدّعا در پردهء دل نيز پيش او عيان

تا به دل ، از دوستى و دشمنى باشد اثر * تا به گيتى از بهار و از خزان باشد نشان

دوستش از خاك خيزد ، همچو گلهاى بهار * دشمنش بر خاك ريزد ، همچو اوراق خزان « * »

* ديوان واعظ قزوينى ، با تصحيح و مقدّمه به كوشش دكتر سيد حسن سادات ناصرى ، مطبوعاتى علمى ، تهران ، 1359 ه . ش ، ص 505 .