مناقب و مراثى اهل بيت ( ع ) ( فارسي ) — الصفحة ١٦٤

42 در منقبت امام محمد باقر ( ع )

متاع علم مرا نيست مايه جز سودا * تجارت عملم را نتيجه جز خسران

و ليك مهر تو دارم بس است اين عملم * به توست معرفت من مرا بس اين عرفان

به فضل توست اميدم ، چه كار ازين بهتر * مرا كه سود تو باشى دگر چه غم ز زيان

معاند « 5 » تو چو حيوان زبانش الكن باد * متابع « 6 » تو به وصفت هميشه گرم زبان

تميز دوست ز دشمن به آب و تاب تو باد * چنان كه در صف خرمهره لؤلؤ و مرجان

در آن زمان كه پدر را پسر فراموش است * به ياد خود كه ز فيّاض خود مكن نسيان « 7 » « * »

( 5 ) - معاند : كسى كه عناد و دشمنى دارد . ( 6 ) - متابع : كسى كه از شخصى تبعيّت و پيروى مىكند - پيرو و تابع . ( 7 ) - منظور شاعر روز قيامت است كه شخص از برادرش مىگريزد و پدر از پسرش غافل مىباشد . ( 8 ) ديوان فيّاض لاهيجى ( ملا عبد الرّزاق ) به كوشش دكتر امير بانوى كريمى ، انتشارات دانشگاه تهران ، 1372 ه . ش ، ص 60 ( با حذف برخى ابيات و رعايت اختصار . ) پيامبر مكرم ( ص ) را به امام باقر ( ع ) كه هنوز كودك بود ؛ ابلاغ كند . جابر در آن زمان پير و كور شده بود .