مناقب و مراثى اهل بيت ( ع ) ( فارسي ) — الصفحة ١٤٣

36 در مدح سيّد السّاجدين حضرت امام زين العابدين ( ع )

جان سه روح و قوام هستى اجساد * يعنى چارم امام سيّد سجّاد ( ع )

نور خدا آفتاب كشور عبّاد * ماه سپهر وقار و شاه مجلّل

روز جزا او قسيم جنّت و دوزخ * بغض و ولايش عذاب و راحت برزخ

حكمش در بوستان ، گل آورد از شخ * امرش سازد چمن ز لاله چو مسلخ

چرخ برينش دُخان روزن مطبخ * شمس مضيئش شعاع شعلهء مشعل

شد چو به يوسف پناه از ره احسان * بر زبر تخت جا گرفت ز زندان

نوح ز لطفش نجات يافت ز طوفان * مىنشدى گر دليل موسى عمران

بود يقين تا ابد به حال پريشان * بهر گذشتن ز رود نيل معطّل

آه كه عالم سيه به پيش نظر ديد * بس كه جفا در جفا به نوع دگر ديد

لاله صفت داغ اقربا به جگر ديد * رأس عزيزان به نى چو قرص قمر ديد

خاصه در آن دم كه نعش پاك پدر ديد * غرقه به خون بىسر اوفتاده به مقتل

هيچ شنيدى جز آن گروه ستمكار * كس بزند تازيانه بر تن تبدار

يا كه گذارند غل به گردن بيمار * شهر به شهرش برند بر سر بازار

قوم لعينى كه از شقاوت بسيار * نى ز خدا خائف « 1 » و نه ز احمد مرسل

يك طرفش كوس شادمانى عُدوان * يك طرف اهل حرم به ناله و افغان

عمّه و خواهر به روى ناقهء عريان * گاه به شام و گهى به كوفهء ويران

داشت نه يار و نه مونسى ز محبّان * تا ز وفا عقده‌يى كند ز غمش حلّ

( 1 ) - خائف : ترسان .