مناقب و مراثى اهل بيت ( ع ) ( فارسي ) — الصفحة ١٣٢
33 خطبهء حضرت سجاد ( ع ) در شام
جودى خراسانى ( وفات 1302 هجرى )
جودى خراسانى ( وفات 1302 هجرى )
33 خطبهء حضرت سجاد ( ع ) در شام
33 خطبهء حضرت سجاد ( ع ) در شام
اى اهل شام مظهر لطف خدا منم * مقصود ز آفرينش ارض و سما منم
پوشيده نيست نزد من اسرار كاينات * زيرا كه محرم حرم كبريا منم
مسجود كاينات بود خاك كوى من * زينت‌فزاى كعبه ، صفاى صفا « 1 » منم
زمزم « 2 » ز فيض مقدم من يافت آبرو * مهر منير مكّه امير مِنى « 3 » منم
بر جمله اوليا منم امروز جانشين * وارث به علم يك به يك انبيا منم
آن آدمى كه دمبدم اندر تمام عمر * از ابتدا گريسته تا انتها منم
بر كشتيى كه نوح در او نوحه‌گر نشست * اى قوم بد گهر به خدا ناخدا منم
آن موسيى كه سينه به سينا ز غم دريد * از داستان واقعهء كربلا منم
آن يوسفى كه گشت به زندان غم اسير * بىغمگسار و بيكس و بىآشنا منم
با اين همه حكايت ، دارم يكى سؤال * راضى به يك جواب ، كنون از شما منم
بر اين محمّدى كه مؤذن دهد اذان * اى شاميان نبيره ، يزيد است يا منم ؟
گوييد اگر يزيد بود ؛ اين بود دروغ * گوييد اگر منم ز چه در اين جفا منم
پرسيد اگر كه هست مرا باب تاجدار * درّ يتيم خامس آل عبا منم
( 1 ) - صفا : منظور كوه مقدّسى است كه حاجيان در جوار كعبهء معظمه بين آن و مروه سعى مىكنند ( با شتاب راه مىروند و اذكار و اورادى مىخوانند ) ( 2 ) - زمزم : چاهى است در كنار كعبه كه حاجيان براى تبرّك از آب آن استفاده مىكنند . ( 3 ) - منى : محلى است در خارج مكّه كه حاجيان در آن جا مىمانند و روز عيد قربان ، قربانى مىكنند و رمى جمرات مىنمايند . ( سنگ زدن بر شيطان به نشانهء غلبهء بر نفس امّاره و تسليم نشدن به وسوسه‌هاى او ) . 1339 ه . ش ، ص 563 .