الامام الجواد ( ع ) ( نگاهى گذرا بر زندگانى امام جواد ع ) ( فارسي ) — الصفحة ٧٥
نصايح
« من اصغى الى ناطق فقد عبده فان كان الناطق عن اللّه فقد عبد اللّه و ان كان الناطق عن لسان ابليس فقد عبد ابليس . »
« آن كه به گوينده‌اى گوش فرا مىدهد ، همانا وى را پرستيده است . پس هر گاه ، گوينده سخن از خداوند بگويد ، شنونده خداوند را پرستيده است و اگر گوينده زبان شيطان باشد ، شنونده شيطان را پرستش كرده است . »
« اظهار الشيء قبل ان يستحكم مفسدة له و المؤمن يحتاج الى خصال ثلاث توفيق من اللّه و واعظ من نفسه و قبول ممن ينصحه . »
« برملا ساختن امرى ، پيش از استحكام آن ، باعث فسادش مىشود . « 1 » و مؤمن به سه صفت نياز دارد : توفيق از جانب خداوند ، وعظ از جانب نفسش و پذيرش از نصيحت‌گر . »
« التحفظ على قدر الخوف . »
« احتياط به اندازهء ترس آدمى است . »
« الايام تهتك لك الأمر عن الاسرار الكامنة . »
« روزگار از رازهاى پنهان ، برايت پرده برمىدارد . »
« من انقاد الى الطمأنينة قبل الخبرة فقد عرض نفسه للهلكة و العاقبة المتعبة »
« آن كه پيش از آزمودن ، اعتماد كند ، خويشتن را در معرض هلاكت و عاقبت ناگوار قرار داده است . »
( 1 ) - مقصود آن است كه انسان كارى را كه در آينده قصد انجام دارد ، ناتمام مى گذارد و يا به دليل وجود مشكلى از انجام آن ناتوان مىگردد و به تأخيرش مىاندازد . اين مسئله يا به دليل كوششى است كه همچون دشمنى ، حسادت ، ظلم و تعدّى بر ضد آن كار صورت گرفته و يا از جهت عدم همراهى قضاء حتمى است و به همين خاطر ، كسى كه قصد و اقدام ناتمام بر عملى را انشاء نمايد ، در معرض سرزنش و ملامت و اتهام قرار مىگيرد و آبرويش محفوظ نمىماند و سخنش اعتبار خود را از دست مىدهد و اين بر خلاف كياست است .