الامام الجواد ( ع ) ( نگاهى گذرا بر زندگانى امام جواد ع ) ( فارسي ) — الصفحة ١٦٣

واقف رموز

تاج‌بخش تاجداران ، تاجدار * حجت بر حق ، شه گردون مدار

چون زمام هر دلى در دست تست * هستى عالم ، همه از هست تست

خوان احسان تو بىپايان بود * مهر رويت ، دارو و درمان بود

پرچم دين از تو جاويدان شده * از طفيلت ، خلقت انسان شده

هر كسى شهد لقايت نوش كرد * حلقهء امر ترا در گوش كرد

غنچهء طوباى نخل فاطمه * زينت عرش برين را قائمه

خاطرش بهر پدر افسرده بود * قلبش از جور و جفا پژمرده بود

چون حمايت كرده از دين خدا * دين حق ، جاويد ماند تا جزا

ليك امّ الفضل مكّار دغا * كرد زهرى را مهيّا در خفا

زهر را در كام آن مولا بريخت * رشتهء صبر و شكيب از هم گسيخت

در جوانى بوستانش شد خزان * اوفتاد از پاى ، آن سرو روان

بس كه آن ملعونه ظالم بود و پست * باب حجره از جفا بر شاه بست

عاقبت با لعل عطشان جان بداد * جان ، به راه دين جدّ خود نهاد

كلك ماتم ، سرشكسته از غمش * يادم آمد از حسين و ماتمش

در كنار آب ، تشنه لب شهيد * جاى اشك ، از چشم زينب خون چكيد

شد جواد ، ار دفن با غسل و كفن * بود بىغسل و كفن ، فخر زمن

قلب عالم شد از اين ماتم كباب * از تن عريان و ظلّ آفتاب

چون بهاى قطرهء خونش خداست * خون بگريد ما سوى بهرش ، سزاست

واقف رموز

واقف رموز

بار الها ، جان من ، جانان من * بر سر كويت بود سامان من

من خديوم در تمام عالمين * آفتابى هستم از روى حسين

قلزم موسى الرضا را گوهرم * ناخداى فلك ملك دلبرم

من امام عامى و هم عارفم * بر رموز ما سوى اللّه واقفم

دشمنم اندر خفا تدبير كرد * زهر قاتل را به كام شير كرد