مقتل الإمام أمير المؤمنين على بن أبى طالب ( ع ) ( فارسي ) — الصفحة ٨٤
رحلت امير مؤمنان على بن ابى طالب كه رحمت حق بر او باد
براى ما حديث كرد كه مىگفته است على كه خدايش رحمت كناد به روز يكشنبه يازده شب باقى مانده از ماه رمضان سال چهلم درگذشت .
( 1 ) 45 - حسين از عبد اللّه ما را حديث كرد كه مىگفته است عبد اللّه بن يونس بن بكير از گفته پدرش ، از ابو عبد اللّه جعفى از جابر مرا حديث كرد كه ابو الطفيل و زيد بن وهب و محمد بن على و ديگران روايت كرده‌اند كه مىگفته‌اند على عليه السّلام هيجده روز از ماه رمضان گذشته ضربت خورد و در نخستين شب از واپسين دهه رمضان رحلت فرمود . « 1 »
( 2 ) 46 - حسين از عبد اللّه ، از هارون بن معروف ، از جرير بن عبد الحميد ، از اعمش ، از سالم بن ابى جعد ، از عبد اللّه بن سبيع ما را روايت كرد كه مىگفته است به على عليه السّلام گفته شد اى امير مؤمنان آيا كسى را به جانشينى خود نمىگمارى ؟ فرمود نه و شما را بر همان حال كه پيامبر صلّى اللّه عليه و آله رها فرمود وامىگذارم ! ؟ گفتند هنگامى كه خدا را ديدار كنى چه مىگويى ؟
گفت مىگويم ، پروردگارا تا آنجا كه خود مصلحت دانستى مرا ميان مردم باقى گذاردى و سپس روزگار مرا سر آوردى و من ترا ميان ايشان نهادم
( 1 ) . اين حديث موافق با سخن شيعيان اهل بيت است كه ضربت خوردن على عليه السّلام را در شب نوزدهم ماه رمضان مىدانند . ابو بكر احمد بن عمرو بن ابى عاصم نبيل هم در بخش فضائل على عليه السّلام در كتاب الآحاد و المثانى برگ 14 / الف چنين مىگويد كه على عليه السّلام در شب بيست و يكم ماه رمضان سال چهلم هجرت حضرت ختمى مرتبت درگذشته است او سحرگاه جمعه ضربت خورد و به روز يكشنبه رحلت فرمود . حافظ ابو نعيم هم در برگ 21 / الف كتاب معرفة الصحابة خود در بخش فضائل على عليه السّلام همين حديث را از احمد بن عمرو بن ابى عاصم آورده است .