مقتل الإمام أمير المؤمنين على بن أبى طالب ( ع ) ( فارسي ) — الصفحة ٧٥
رايزنى بدبخت‌تر مردم ، ابن ملجم و دو يار بدبخت او دربارهء غافلگير كردن امير المؤمنين عليه السّلام و دو سالار تبهكاران
جنگ و چه صلح و سپاهيان و ارحام دور و نزديك هزينه شود و هرگز فروخته و به ميراث برده نخواهد شد .
( 1 ) همه متعلقات من در ينبع در حكم وقف و صدقه است جز آنكه اگر براى من حادثه پيش آمد - در گذشتم - سه تن از بردگانم كه رباح و ابو نيزر و جبير « 1 » باشند آزاد و از وابستگان من خواهند بود و هيچ‌كس را بر ايشان اختيارى نيست .
ايشان بايد پنج سال در مزرعه ينبع كار كنند و هزينه خود و خانواده‌شان را از درآمد آن بردارند ، اين فرمانى است كه درباره دارايىهاى خود در ينبع مىدهم و از اين پس چه زنده باشم و چه بميرم وقف قطعى است .
همراه با آن اموال و متعلقات من در وادى القرى اعم از مزارع يا بردگان نيز وقف خواهد بود چه زنده باشم و چه مرده ، همچنين مزرعه ادينة و مزرعه درعه و كارگران آنها - بردگانى كه به كار اشتغال دارند - در همان حكم است .
و براى زريق - نام يكى از بردگان است - همان امتيازى كه براى ابو نيزر و رباح و جبير نوشتم خواهد بود ، خداوند پذيراى آنها و گروگيرنده باشد ، اين نوشته سندى است كه ميان خودم و خداى نوشتم و از فرداى امروز كه به ناحيه مسكن آمده‌ام چه زنده باشم و چه مرده به قوت خود باقى خواهد بود .
( 2 ) و همانا درآمد مزرعه و دارايى من در مناطق وادى القرى و اذينيه و درعة و در مورد هزينه‌هايى كه در راه خدا و براى جلب رضاى خداوند مصرف شود هزينه خواهد شد تا اندوخته براى روزى باشد كه در آن روز چهره‌هايى سياه و چهره‌هايى سپيد خواهد شد اين اموال نبايد فروخته و به كسى
( 1 ) . نام اين شخص در ص 342 ج 2 دعائم الاسلام به صورت حبتر آمده است - م .