ينابيع المودة لذوي القربى ( على و شكوه غدير بر فراز وحى و رسالت ) ( فارسي ) — الصفحة ٢٨١

علم تمام كتاب در نزد ائمه اهل البيت است

شَهِيداً بَيْنِي وَ بَيْنَكُمْ وَ مَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْكِتابِ » « 1 » است . « على » بن ابيطالب عليه السلام مىباشد . در مناقب نقل شده كه از « على » عليه السلام سئوال شد فرمودند : عيسى ابن مريم عليه السلام مردگان را زنده مىكرد و سليمان بن داود به هدهد غضب كرد آنگاه كه او را غايب ديد ، چونكه سليمان نمىدانست در زير زمين كجا آب موجود است . هدهد كاشف آب در زير زمين بود ، با اينكه باد ، مورچه ، انس ، جن ، شياطين و موجودات متمرد ديگر همه مطيع سليمان بودند و همچنانكه خداوند فرمود : « وَ لَوْ أَنَّ قُرْآناً سُيِّرَتْ بِهِ الْجِبالُ أَوْ قُطِّعَتْ بِهِ الْأَرْضُ أَوْ كُلِّمَ بِهِ الْمَوْتى » « 2 » يعنى و اگر ( بخواهيم با محتوا و عظمت ) قرآن كوهها را به حركت درآوريم يا زمين را بدان پاره‌پاره ، يا بدان با مردگان ، تكلم ( شود ) . و نيز در عظمت اين مجموعه « وحى الهى » كه « على » عليه السلام تا ژرفاى تمامى حقايقش عالم است مىفرمايد ) « وَ ما مِنْ غائِبَةٍ فِي السَّماءِ وَ الْأَرْضِ إِلَّا فِي كِتابٍ مُبِينٍ » « 3 » و هيچ ناپيدائى در آسمان و زمين نيست جز آنكه در كتابى روشنگر است . و باز مىفرمايد : « ثُمَّ أَوْرَثْنَا الْكِتابَ الَّذِينَ اصْطَفَيْنا مِنْ عِبادِنا » « 4 » سپس اين كتاب را به برگزيدگان از بندگان خود به ارث داديم . « فنحن اورثنا القرآن الّذى فيه ما يسير به الجبال و قطعت به البلدان و يحيى به الموتى و نعرف به الماء و اورثنا هذا الكتاب فيه تبيان كل شىء » « 4 » - « پس مائيم كه اين قرآن را به ارث برده‌ايم ، قرآنى كه كوهها بدان بسير و شهرها بدان پاره‌پاره و مردگان بدان زنده شوند . و مائيم كه وارث قرآنى باشيم كه در آن ، « تبيين » هر چيزى است . از سعيد بن

( 1 ) - همان مدرك ( 2 ) - رعد 37 ( 3 ) - نمل 57 ( 4 ) - نحل 89