ينابيع المودة لذوي القربى ( على و شكوه غدير بر فراز وحى و رسالت ) ( فارسي ) — الصفحة ٢٧٢

على اعلان كنندهء لعنت خدا بر ستمگران است

باب بيست و هشتم بىتوجهى به مقام على ، كفر است

باب بيست و هشتم بىتوجهى به مقام على ، كفر است

در تفسير آيه شريفه : « فَلَمَّا رَأَوْهُ زُلْفَةً سِيئَتْ وُجُوهُ الَّذِينَ كَفَرُوا وَ قِيلَ هذَا الَّذِي كُنْتُمْ بِهِ تَدَّعُونَ » « 1 » « حاكم با ذكر سند از اعمش از « امام محمد باقر و امام صادق » عليهما السلام نقل كرده كه فرمودند : « چون مخالفين و محاربين دريافتند كه « على » عليه السلام در نزد خداوند داراى قرب و منزلتى والاست ، ( از روى غرض و مرض تاب تحمل اين همه عظمت ، را براى آن حضرت در نزد خداوند را نداشته‌اند ) ، روهايشان ترش ، سياه ، در هم كشيده و عبوس شده ، كافر شدند « اى كفروا نعمه اللّه الّتى هى امامهء على » و قيل : « هذا الّذى كنتم به تدّعون » يعنى : « انّ مخالفهء علىّ و محاربته امر و ذنب لا يقاس به ذنب » . چه آنكه به نعمت خداوند ، كه همان امامت على بود ، كفر ورزيدند ، و به آنان گفته شد : اين است آنچه بدان و وانهاده و بىاعتنائى به پىآمدش تبليغ مىكرديد ، مبنى بر اينكه : مخالفت على و محاربه و جنگ با او امرى است و گناه هست كه هيچ گناهى با آن قابل مقايسه نيست .

على اعلان كنندهء لعنت خدا بر ستمگران است

على اعلان كنندهء لعنت خدا بر ستمگران است

در تفسير آيه شريفه : « فَأَذَّنَ مُؤَذِّنٌ بَيْنَهُمْ أَنْ لَعْنَةُ اللَّهِ عَلَى الظَّالِمِينَ » « 2 » و تفسير آيه شريفه « وَ أَذانٌ مِنَ اللَّهِ وَ رَسُولِهِ » « 3 » يعنى پس مؤذنى بين آنان اذان و اعلان

( 1 ) - ملك 27 ( 2 ) - اعراف 44 ( 3 ) - توبه 2