ينابيع المودة لذوي القربى ( على و شكوه غدير بر فراز وحى و رسالت ) ( فارسي ) — الصفحة ٢٦٦

باب بيست و ششم در تفسير آيه شريفه منتقمون

حقانيتش محرز هست يا غير او ؟ ! ( يعنى رسول خدا بينه و على شاهد او است ) .

حموينى با ذكر سند از ابن عباس و او با ذكر سند از رادان و اين هر دو نفر از على عليه السلام نقل كرده‌اند كه رسول اكرم صلى اللّه فرمودند : « انّ رسول اللّه صلى اللّه عليه و آله و سلم على بيّنة من ربّه و انا التّالى الشاهد منه » يعنى رسول اكرم متكى بر بينه‌اى « معجزه‌اى » از جانب پروردگارش و من آن تالى شاهد از خود او ميباشم . و مراد از « بيّنه - معجزه » قرآن شريف است .

و نيز حموينى با ذكر سند اين حديث را از جابر و با سند ديگر از ابو البخترى و اين دو عينا همين روايت را از على عليه السلام نقل كرده‌اند .

ابو نعيم ، ثعلبى و واقدى با سلسله سندهاى خود از ابن عباس و نيز رادان و جابر و تمامشان از على عليه السلام اين روايت را نقل كرده‌اند .

ابن مغازلى با ذكر سند از عباد بن عبد اللّه نقل كرده كه گفت : از على عليه السلام شنيدم ، در خطبه‌اش مىگفت : « ما نزلت من كتاب اللّه الّا و قد علمت متى نزلت و فيمن انزلت و ما من قريش رجل الّا و قد انزلت فيه آيه من كتاب اللّه عزّ و جلّ تسوقه الى الجنّه او النّار » هيچ آيه از كتاب خداوند نازل نشد جز اينكه من مىدانم كى نازل شده و در شان چه كسى نازل شده ، و هيچ فردى از قريش نيست جز اينكه آيه‌اى در شان او نازل شده است ، و بسوى بهشت يا جهنم سوقش مىدهد .

مردى گفت يا امير المؤمنين پس چه چيز در شان خودت نازل شده است ؟ فرمود :

آيا نخوانده‌اى كه خداوند فرمود : « أَ فَمَنْ كانَ عَلى بَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّهِ وَ يَتْلُوهُ شاهِدٌ مِنْهُ » « 1 » ؟ پس رسول خدا متكى بر بينه‌اى از طرف پروردگارش مىباشد « و انا التالى « 2 » الشاهد منه » - پس « من تالى حاضر در صحنه از خود او هستم »

( 1 ) - همان مدرك ( 2 ) - جمله شريفه « يتلوه و تالى اگر به معناى تلاوت گرفته شود ، همچنانكه بعضى مفسرين گرفته‌اند بايد ضمير بعد از « يتلو » مؤنت باشد ولى اگر آن را به معناى مصاحب بگيريم مرجع ضمير « ه » به « من » برميگردد و صحيح است .