ينابيع المودة لذوي القربى ( على و شكوه غدير بر فراز وحى و رسالت ) ( فارسي ) — الصفحة ٢٥٧
على مصداق بارز رجال صدقوا
شريفه انكار مىنماييم زيرا ما با ادلّهء موقنه و قطعآور عقيده داريم حتى يك نقطه هم از قرآن كريم تحريف نشده است اگرچه بعضى چنين ادعاى واهى را دارند و ما فعلا در مقام اثبات اين مطلب نيستيم ) مترجم . ابو نعيم حافظ عين همين حديث را نقل كرده حموينى با ذكر سند از مجاهد از ابن عباس درباره قول خداوند متعال كه فرمود : « أَ فَمَنْ وَعَدْناهُ وَعْداً حَسَناً فَهُوَ لاقِيهِ . » « 1 » يعنى آيا كسى كه ما وعدهاش داديم وعده نيكو پس او را ملاقاتكننده است ، گفت : اين آيه شريفه در شأن على و حمزه نازل شده است . ابو نعيم حافظ از ابن عباس و از امام صادق عليه السلام نقل كرده كه فرمودند على عليه السلام گفت من و حمزه و جعفر و عبيدهء ابن الحارث با خدا و رسولش عهد بستيم مبنى بر اينكه در امر دين وفادار باشيم و اين وفاداريمان نسبت به خدا و رسولش همواره تأكيد مىشد ، اين عده از ياران من مرا بر خود مقدم داشتند ، و من نيز آنان را در اين امر ، بعد از خود ، توصيه كردم ، خداوند متعال درباره ما اين آيه را نازل كرد .
على مصداق بارز رجال صدقوا
على مصداق بارز رجال صدقوا
« رِجالٌ صَدَقُوا ما عاهَدُوا اللَّهَ عَلَيْهِ فَمِنْهُمْ مَنْ قَضى نَحْبَهُ » يعنى مردانى هستند كه بر اساس آنچه با خدا عهد بستند صداقت نشان دادند ، پس بعض از ايشان كسى است كه به عهدش وفا و مسئوليت خود را طى كرده ، اين عده حمزه و جعفر و عبيده بودند ، « وَ مِنْهُمْ مَنْ يَنْتَظِرُ وَ ما بَدَّلُوا تَبْدِيلًا » و از جمله آنان كسى است كه انتظار طى كردن دوران مسئوليت خود را مىكشد و تبديل روا نداشتند ، من آن منتظر مىباشم و تبديل روا نداشتهام . اين روايت از محمد باقر ( ع ) نيز نقل شده است .
( 1 ) - قصص ، 61 .