ينابيع المودة لذوي القربى ( على و شكوه غدير بر فراز وحى و رسالت ) ( فارسي ) — الصفحة ٢٠٣
چيزى نياموختم جز اينكه آن را به على آموختم
دست مرا گرفت و به سوى قبرستان بقيع بيرون بردند بعد از نماز عشاء بود ، به من گفتند : اى عبد اللّه بخوان . من بسم اللّه الرحمن الرحيم را خواندم . پس درباره اسرار حرف « باء » بسم اللّه براى من تا طلوع فجر سخن گفتند ، در كتاب مناقب آمده آنگاه كه اهل شام و سپاهيان معاويه در جنگ صفين خواستند قرآنها را بالاى نيزه‌ها نمايند امام على عليه السلام فرمودند : « انا القرآن الناطق » من قرآن گويا هستم .
چيزى نياموختم جز اينكه آن را به على آموختم
چيزى نياموختم جز اينكه آن را به على آموختم
ابن مغازلى با ذكر سند از ابو صلاح از ابن عباس نقل كرده كه رسول اكرم ( ص ) فرمودند : آنگاه كه به معراج قرب رحمت پروردگارم نائل شدم و پروردگارم با من تكلم و رازگويى نمود . « فما علمت شيئا الّا علّمته عليا فهو باب علمى » - « چيزى را فرا نگرفتم ، جز اينكه آن را به على ياد دادم پس على باب علم من است . موفق با ذكر سلسله سند از على عليه السلام نقل كرده كه گفتند : « و اللّه ما نزلت آيه الّا و قد علمت فيما نزلت و اين نزلت و على من انزلت و انّ ربّى وهب لى لسانا ناطقا و قلبا عقولا » - « به خدا سوگند هيچ آيه نازل نشد جز اينكه مىدانم در چه موضوعى نازل شده و كجا نازل شده و درباره چه كسى نازل شده . همانا پروردگارم زبانى گويا و دلى عقلمند به من عطا فرموده است . » موفق با ذكر سند از ابو طفيل از على عليه السلام نقل كرده است كه فرمود : « سلونى عن كتاب اللّه فانّه ليس من آيه الّا و قد عرفت بليل نزلت ام نهار ام فى سهل ام فى جبل » - « از كتاب خدا مرا سؤال كنيد زيرا هيچ آيه‌اى نازل نشد جز اينكه من مىدانم در شب نازل شده يا در روز ، در زمين هموار نازل شده است يا در كوه . » حموينى با ذكر سند از ابن مسعود نقل كرده كه گفت : « قرآن بر هفت حرف نازل شده « مراد عمق ژرفاى معانى قرآن است » كه براى آن ظاهر و باطنى است . على عليه السلام مجموعه علم قرآن ، ظاهر و باطن آن را مىداند . از كلبى از ابن عباس نقل شده